Laboratorium Zimnych Atomów przy Powierzchni

Start badania lustro dipolowe
Optyczne lustro dipolowe

Dipolowe lustro optyczne dla zimnych atomów rubidu

Elastyczne lustra optyczne dla neutralnych atomów zostały zaproponowane w 1982 roku przez R.J. Cooka i R.K. Hilla. Pierwsza realizacja eksperymentalna nastąpiła w roku 1988 dla wiązki atomów termicznych i w 1990 – dla atomów pochodzących z pułapki magnetooptycznej. Lustro optyczne umożliwia odbicie atomów, posiadających składową prędkości prostopadłą do powierzchni lustra, w obszarze bliskim granicy rozdziału dielektryk-próżnia.

Więcej…
 

Badanie ciśnienia światła wywieranego przez falę zanikającą

Aktualnie prowadzone badania dotyczą mechanicznego oddziaływania fali zanikającej na chmurę zimnych atomów w pobliżu powierzchni dielektrycznej, a w szczególności ciśnienie światła wywierane przez tą falę. Do układu dipolowego lustra optycznego wprowadzono dodatkową pomocniczą falę zanikającą (zwaną dalej rezonansową) o ściśle kontrolowanym natężeniu, odstrojeniu, polaryzacji i głębokości wnikania. Jednocześnie zimne atomy są odbijane przez potencjał odpychający wytworzony przez tzw. główną falę zanikającą, niezależnie od fali rezonansowej. W takim układzie zmierzone zostało niekoherentne rozpraszanie fotonów w reżimie małych (1-5 Γ) i dużych (> 10 Γ) odstrojeń.

Niektóre wyniki badań są przedstawione w artykule J. Fiutowski, D. Bartoszek-Bober, T. Dohnalik, T. Kawalec Evanescent wave mirror for cold atoms—A quasi-resonant case, Opt. Commun. 297, 59 (2013)

Więcej…
 

Symulacja działania lustra

W ramach praktyk studenckich Czesław Makarski wykonał, na podstawie kodu dr. Tomasza Kawalca i Beaty Strack, adaptację symulacji działania lustra dipolowego na stronę internetową:


symulacja działania lustra optycznego dla atomów